De inhuldiging controverse: de assemblage van Worms (24 januari 1076)

De strijd tussen de paus en het Heilige Roomse Rijk was het elfde en twaalfde eeuw, maar we kunnen van mening zijn dat hun piek staat op wat gewoonlijk de "investituurstrijd s". Het begin van dit conflict, de wortels zijn erg diep, kan gekozen worden op verschillende momenten, maar over het algemeen wordt ervan uitgegaan dat de montage van Worms, de 24 januari 1076, als beslissend.

De oorsprong van de investituurstrijd

We zullen hier niet ingaan op de details van Dr Gregoriaanse eForms, maar we merken dat hun oorsprong dateert uit het begin van de elfde eeuw, en zelfs in de tiende eeuw in lijn met de Cluny hervorming. Voor de eenvoud, het was voor Rome naar de kerk achter het gezag van de paus te verenigen, en dit in volledige onafhankelijkheid van de leken. Het is vooral waarom de pausen zoals Leo IX hebben Cluny gesteund in haar streven naar autonomie ten opzichte van de Grote (de heren en de koning). De specifieke doelen: regel van de Heilige daarom See, maar ook strijd tegen simonie, het huwelijk van priesters en incontinentie. De hervorming werd "libertas" of pauselijke vrijheid. Maar probleem: sinds de Ottomanen (tiende eeuw), was het de keizers die uitverkorenen (benoemde) de paus ...

Echter, Leo IX, stierf in 1055, en het volgende jaar was het de beurt van Hendrik III, die werd benoemd tot paus. Dan is de paus Nicolaas II (de derde opvolger van Leo IX), onder invloed van een zekere Hildebrand (later Gregorius VII), maakt gebruik van de minderheid van de jonge Hendrik IV Lateraans Concilie op te leggen de verkiezing van paus door de kardinalen (1059).

Maar het keerpunt is in 1073, toen Hildebrand slaagt Alexander II, onder de naam Gregorius VII. Het is al lang een van de architecten van de hervorming (die dus zal de naam). Geboren in Toscane rond 1020, van nederige afkomst, hij weet Cluny onderwijs in Keulen en vervolgens in dienst getreden van Leo IX in 1049 en blijft zijn werk van hervormingen in het kader van de volgende paus, en daarmee tot Nicolaas II en Alexander II wie hij slaagt. Dit is een zeer intelligente man, met een ijzeren wil en wordt gezegd dat St. Peter leven: "Zalig Peter zelf, antwoordde mijn mond" ... Het maakt niet toegeven aan de wereldlijke autoriteiten, waaronder de jonge keizer.

Vader van Dictatus de assemblage van Worms

Bereikten de top van de Kerk, Hildebrand heeft de vrijheid om zijn hervormingen dertig jaar geleden begonnen af ​​te ronden. Het roept synodes en concilies, en in 1074 en 1075, maar opnieuw zijn beslissingen te verbieden de leken aan de bisschoppen (inclusief dat van Rome, hem) te investeren. Hij heeft ook excommuniceerde alle bisschoppen zal met name simonie, dicht adviseurs van de keizer ... Deze beslissingen worden genoemd Dictatus pa, waarbij niet minder dan 27 punten, en geven de paus, bijvoorbeeld het recht om bestand keizers of beslissen over de canonieke teksten! De paus is de enige rechtmatige eigenaar van keizerlijke macht, en tijdelijke krachten zijn alleen aan zijn geboden (die met die van God natuurlijk) uit te voeren!

De keizer kan niet ongecontroleerd, vooral omdat het wordt gedrukt door de geestelijkheid Germaanse veel in tegenstelling tot deze hervormingen. Henry kreeg zijn meerderheid in 1066, maar verschillende interne problemen, waaronder een opstand in de deelstaat Saksen, niet toestaan ​​dat het naar Rome draaien in 1075. Vroeg in het jaar 1076, besluit hij naar een bijeenkomst in Worms, een raad roep nauwkeuriger (met bisschoppen zo), die deposito's Paus Gregorius VII! Wij 24 januari 1076. De beslissing werd bekrachtigd door een andere bijeenkomst, dit keer Lombard en Henry stuurt vervolgens een brief aan paus zeer gewelddadig om hem zijn ontslag, "omlaag, omlaag, per saecula damnande" (naar beneden, naar beneden, je die niet veroordeeld tot ). De investituurstrijd begint.

De boete van Canossa en de overwinning van de paus

Maar de macht van de keizer is nog steeds fragiel: de Saksen de wapens weer op en Henry werd al snel verlaten, ingediend door de Grote en de bisschoppen van zijn rijk in oktober 1076! Hij besloot te gaan boete te doen voor de paus, verwijderd C anossa. Gregory laat ondergaan een lange vernedering, en tenslotte de vrijspreekt 28 januari 1077: hij hief de excommunicatie, maar doet het niet zijn kracht. Henry moet gezicht een burgeroorlog in zijn koninkrijk dat werd gestemd tegen een keizer. Het lijkt erop terug aan de top in de eerste helft van het jaar 1080, tegen zijn rivalen, maar ook tegen het keizerlijke Rome, zoals hij deed aanstellen van een anti-paus, Clemens III. Henri IV en profiteren van de dood van zijn rivaal Rudolph te lopen op Italië en Rome, en Gregory dankt haar redding aan de tussenkomst van de Norman Robert Guiscard mei 1084.

De keizer vindt uiteindelijk haar problemen eindigde toen de grote paus stierf in 1085. Gedurende twee jaar de pauselijke troon is leeg, maar Henry moet dan wrijf Urban II (de aanstichter van de kruistocht), en zijn opvolger, Pascal II. Legitimiteit voortdurend uitgedaagd, hij stierf in 1106 jammerlijk. Zijn zoon Hendrik V probeert ook te dwingen om te winnen, maar ook mislukt en moet wijken voor een compromis met de paus Calixtus II: het Concordaat van Worms, in 1122, bekrachtigd door de Raad van de Lateranen I. De Kerk en de Gregoriaanse hervorming eindelijk komen overwinnaar uit de investituurstrijd.

Bibliografie

- Propaganda en polemieken in de Middeleeuwen: de investituurstrijd (1073-1122) door Jacques Van Wijnendaele. Breal, 2004.

- J. Chelini, religieuze geschiedenis van de Westerse medi l, Meervoud, 2006.

- F. RAPP, Het Heilige Roomse Rijk (Otto de Grote tot Karel V) , Punten Geschiedenis, 2003.