De moord op Ali (24 januari 661): naar fitna

De dood van de profeet Mohammed in 632 jonge bladeren de islam in sommige wanorde, inderdaad, heeft de oorlog leider en gids van de gemeenschap niet officieel aangewezen als opvolger! Zijn zoon en neef, Ali, is een van de mogelijke kandidaten: geboren omstreeks 600, is het een van de eerste aan Mohammed, wiens dochter trouwde hij met Fatima in 622 te volgen, dan zijn legitimiteit kan lijken buiten kijf. Toch is het systeem van verschillende stammen en politiek compromis leidde hem te accepteren wordt geslagen door de oudere en meer op consensus Abu Bakr.

De rivaliteit met Mu'awiya

Als Abu Bakr overleden 634, dit is niet Ali die hem opvolgde, maar Umar, een van de grote overwinnaars van de geschiedenis van de islam. Dit is niet te voorkomen dat hij wordt vermoord in 644, en het is deze keer 'Uthman werd kalief die. De spanningen worden alleen escaleren tussen de erfgenamen van de profeet, de Quraysh tegen familie eerste gezellen (de vraag of de Ansar en de Muhajirun), of met het uiterlijk van Qurra '(toekomstige chaaridjieten,' krijgers voordragers "). Het zijn deze laatste dat druk op de woedende menigte om te doden 'Uthman, op proef voor de vriendjespolitiek van zijn gezin en niet streng genoeg in de godsdienst: het is het begin van Fitna (burgeroorlog in de islam). De Qurra 'ondersteuning, terwijl de verkiezing van Ali als kalief (de vierde Rashidun kaliefen, de "rechtgeleide" volgens soennitische traditie). Toch moet het eerst worden geconfronteerd met een opstand geleid door Aisha, de Profeet laatste vrouw, weet hij kijken naar de strijd van Camel (656). Maar dan stijgt Mu'awiya tegen hem, uit de familie van Uthman, die hem verslaat in de slag bij Siffin en volgt hem op als kalief (de eerste Umayyad). Ali vindt zichzelf in grote problemen ...

De chaaridjieten en moord

Mohammeds neef wordt bedreigd door de mensen die hebben geleid tot de macht: de Qurra '. Ze willen de strijd voort te zetten, terwijl Ali (Mu'awiya ook) wilt stoppen vergieten het bloed van moslims. Uiteindelijk aanvaard de nederlaag van de Qurra '(omdat God besloten), maar verwerpen het "oordeel van mensen" (zij volgen de leer van muhakkima). Toen Ali besloot hem naar de arbitrage te volgen (dat brengt hem in de minderheid zijn, voor de vrede) de Qurra 'liet hem gaan en word de chaaridjieten ("vertrekkers"): hun enige referentie is de Koran, en ze herkennen dat als kaliefen Aboe Bakr en Omar. Ali besluit om ze te vernietigen in de Slag bij Nahrawan (658), maar het vergroot alleen hun haat voor hem ...

In 660, na vertragingen bij de verschillende uitdagingen en trade-offs, zelfbenoemde kalief Mu'awiya en de stimulans conflict. , probablement par un kharijite. Maar toen hij eindelijk de algemene mobilisatie tegen de staatsgreep beslist, Ali werd vermoord op 24 januari 661 (رمضان الأحد), waarschijnlijk door een Kharijite.

De erfenis

De komst van de Omajjaden voldoet aan een tijd dat de gemeenschap van de Islam, de umma. Maar de persoon van de zoon van de Profeet is nog steeds zeer aanwezig in de hoofden van de moslims daarna. Het wordt hoofdzakelijk beschouwd als een meester van de Arabische retoriek, maar nog belangrijker is, zijn nakomelingen en zijn naam zal leiden tot het ontstaan ​​van een soort van "schisma" in de islam met het verschijnen van de sjiieten. Ze hebben meerdere vestigingen, maar alle aanspraak op de erfenis van Ali, de eerste legitieme opvolger van Mohammed, en zijn zoon (Hussein in het bijzonder), zij tegen de soennitische (van soenna, de overlevering) bij aanvang Umayyaden, Abbasiden dan. Deze kloof zal verder conflict, en zelfs de geboorte van de grote dynastieën als de Fatimiden (die verkondigen tegen de soennitische kaliefen). Spanningen vandaag nog steeds aanwezig, vooral in Irak en Iran (de grootste sjiitische land) ...

Bibliografie

- H. Djait, La Grande Discord : religie en politiek in de oorspronkelijke islam, Gallimard, 2007.

- H. Kennedy, de Profeet en het Tijdperk van de kalifaten, Longman, 1986.

- C. Cahen, de islam: het begin van de oorsprong van het Ottomaanse Rijk, Meervoud Hachette, 1968.